ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΝΕΛΗ
Ενα από τα κυρίαρχα συνθήματα της πολιτικής διαμαρτυρίας με το
οποίο η ελληνική κοινωνία τείνει να εξοικειωθεί λέει: «Να καεί, να καεί,
το μπουρδέλο η Βουλή», και ήταν από τα συνθήματα που δέσποσαν στο
Σύνταγμα το καλοκαίρι του 2011, τότε που ο αντισυστημικός λόγος
γιγάντωσε τον ΣΥΡΙΖΑ και έκανε υπολογίσιμους παίκτες τούς ΑΝΕΛ και τη
Χρυσή Αυγή. «Μισθούς, συντάξεις, τις έκανες κουρέλι, άντε και γ@#$σου
σύντροφε Κουβέλη», φώναζαν οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ σε διαδήλωση, όταν η
ΔΗΜΑΡ συμμετείχε στην τρικομματική συγκυβέρνηση - και απορώ πώς δεν
γλίστρησαν στην τεστοστερόνη της αντρίλας όσοι (και όσες) το φώναζαν.
Ηταν ωραία χρόνια τότε, κυριαρχούσε ο σεξισμός «του λαού», τότε ο
σεξισμός βόλευε. Οταν έπαψε να βολεύει, θυμήθηκαν οι θεματοφύλακες της
γραμμής να βάλουν «σώβρακα στις λέξεις».
