Στη
συλλογική συνείδηση των Κουβανών, ο Φιντέλ Κάστρο έχει περάσει ως ο επαναστάτης
που υπηρέτησε ένα όραμα. Αντιθέτως, ο Ραούλ Κάστρο ως ο αντικαταστάτης που ήρθε
να υπηρετήσει ένα καθεστώς. Έτσι, όταν το 2008 ο «Κομαντάντε» παρέδιδε το
δαχτυλίδι της εξουσίας στον μικρότερό του αδελφό, έγραφε την αρχή του τέλους
μιας ολόκληρης εποχής, που πολλοί είχαν προδιαγράψει ότι θα ερχόταν μόνο με τον
βιολογικό του θάνατο.
ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ. Παρά το γεγονός ότι ο
νεώτερος Κάστρο δεν προτίθεται να αλλάξει τον «σοσιαλιστικό» προσανατολισμό της
χώρας, η Κούβα έχει εισέλθει κατά την τελευταία πενταετία σε μια νέα περίοδο σημαντικών
οικονομικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων. Ο Ραούλ αντιλήφθηκε νωρίς ότι η
εξάρτηση της κουβανικής οικονομίας από
τις εισαγωγές καυσίμων σε προνομιακές τιμές από τη σύμμαχό της Βενεζουέλα δεν
αρκούν για να μπορέσει η χώρα να επιβιώσει μέσα σε ένα ασταθές παγκόσμιο
οικονομικό περιβάλλον.
