Αναψε φωτιές στη ΝΔ η Χρυσή Αυγή

 

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Όταν  λίγους μήνες πριν ο Μάκης Βορίδης  ανέλαβε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας  γνώριζε καλά ότι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που θα αντιμετώπιζε μελλοντικά  στη βουλή θα ήταν το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής. Τότε σε κάποιες κυβερνητικές  συσκέψεις με αφορμή τις εξάρσεις βίας και τις συνεχείς προκλήσεις  του κόμματος του Νίκου Μιχαλολιάκου είχε εκφράσει ευθαρσώς την άποψη ότι το Ελληνικό σύνταγμα παρέχει με επάρκεια όλες τις δυνατότητες στην κυβέρνηση να βελτιώσει την νομοθεσία και να θέσει σε πορεία αυτοδιάλυσης τέτοια ακραία κομματικά μορφώματα.

 Το ζήτημα της πολιτικής αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής όμως άναψε  κρυφές φωτιές στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή όπως ο συνταγματολόγος Προκόπης Παυλόπουλος  υποστήριζαν με θέρμη την άποψη ότι «δεν υφίσταται θεσμική δυνατότητα να τεθεί ένα πολιτικό κόμμα –συμπεριλαμβανομένης της «Χρυσής Αυγής»- ευθέως εκτός νόμου, όπως συμβαίνει σε άλλες έννομες τάξεις, π.χ. στη γερμανική». Μοναδική διέξοδος σύμφωνα με το ίδιο είναι η επίκληση των άρθρων  187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα. 

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ Δεν άλλαξε κάτι , υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής

ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟ

Δεν υπήρξε καταδικαστική απόφαση για τους βουλευτές, τώρα ξεκινά η διαδικασία και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής δηλώνει στα Παραπολιτικά ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Μιχάλης Σταθόπουλος για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής.

Ο πρώην υπουργός εμφανίζεται βέβαιος ότι η τακτική ανάκριση θα φέρει και άλλα επιβαρυντικά στοιχεία  στο φως και ίσως κάποιοι επιστρέψουν στη φυλακή.  Εμφανίζεται αντίθετος πάντως με όσους θριαμβολογούν ή απογοητεύονται.   

-Τι σημαίνει για την Ελληνική δημοκρατία η προφυλάκιση για πρώτη φορά μετά το 1974 εν ενεργεία αρχηγού κόμματος και εν ενεργεία βουλευτή;

 Είναι ένα σημαντικό βήμα για την επιβολή του κράτους δικαίου και την πάταξη των φαινομένων που όλοι γνωρίζουμε με  ευθύνη της Χρυσής Αυγής. Θεωρώ η ποινική διαδικασία προχωρεί χωρίς παλινωδίες ή αντιφάσεις ή υποχωρήσεις. Το ότι δεν διατάχθηκε η προσωρινή κράτηση  τριών βουλευτών της Χ.Α. δεν σημαίνει ότι κάτι άλλαξε, διότι  οι περιοριστικοί όροι που επιβλήθηκαν προυποθέτουν ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής τους.

ΤΟ POWER GAME ΔΕΝΔΙΑ -ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΡΑΣΣΑ

Όταν ο Νίκος Δένδιας ανέλαβε την «ηλεκτρική» καρέκλα του υπουργού Δημόσιας Τάξης γνώριζε καλά ότι τα επόμενα χρόνια είχε να δώσει μια τιτάνια μάχη για να εξουδετερώσει δύο  επικίνδυνες κοινωνικές και πολιτικές  βόμβες που πλησίαζαν  το σημείο  πυροδότησης. Ήταν το ζήτημα  των παράνομων μεταναστών  και η εγκληματική δράση μελών, στελεχών και βουλευτών της Χρυσής  Αυγής που σταδιακά έπαιρνε διαστάσεις. Λίγες ημέρες αργότερα στην  πρώτη συνάντηση με τον πρωθυπουργό μετά την ενδελεχή εξέταση των δεδομένων, το συμπέρασμα εξήλθε αβίαστα από τα πρωθυπουργικά χείλη «Καλή δύναμη σε σένα και τους συνεργάτες σου. θα πρέπει να τρέξουμε  μαραθώνιο».

Τις επόμενες εβδομάδες ξεκίνησε η επιχείρηση « Ξένιος Ζεύς». Ηταν μια κομβική κίνηση για να σταματήσει το «εμπόριο» ψυχών από όλο τον κόσμο στο κέντρο της Αθήνας. Απόφαση η οποία «τσάλακωνε» το πολιτικό σχέδιο της Χρυσής Αυγής με το οποίο αφού κατέλαβε (με την ανοχή του πολιτικού συστήματος)  τις υποβαθμισμένες πάλαι ποτέ αστικές γειτονιές  της Αθήνας «εφόρμησε» στο κοινοβούλιο με το εντυπωσιακό 6,12% από το μόλις  0,29% του 2009.

O KAΘΗΓΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΕΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γιώργος Χ. Σωτηρέλης

καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου

στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Α. Tα γεγονότα των τελευταίων ημερών επιβάλλουν έναν αναστοχασμό, από όλους, για το πόση ανοχή μπορεί να επιδεικνύει η Δημοκρατία απέναντι σε αυτούς που την αντιμάχονται όχι μόνον έμπρακτα αλλά και με εγκληματικό τρόπο. Όταν μια πολιτική ομάδα είναι «δομημένη και με διαρκή δράση» και ταυτόχρονα  αποσκοπεί στην «διάπραξη κακουργημάτων», είναι προφανές ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα για τον χαρακτηρισμό και τον συνακόλουθο ποινικό κολασμό της «Χρυσής Αυγής» ως «εγκληματικής οργάνωσης».

Β. Πέρα από αυτό όμως, και με δεδομένο ότι, σύμφωνα με το άρθρο 29 του Συντάγματος,  «η οργάνωση και δράση των κομμάτων οφείλει νε εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος», απαιτείται μια γενναία νομοθετική παρέμβαση και στο εκλογικό δίκαιο, με την θέσπιση αυστηρών όρων για την ανακήρυξη των κομμάτων από τον Άρειο Πάγο. Οι προϋποθέσεις αυτές δεν θα είναι τίποτε άλλο από εξειδίκευση της παραπάνω συνταγματικής επιταγής,  με την ρητή δήλωση για αποφυγή αντίθετων με το δημοκρατικό πολίτευμα βίαιων πολιτικών πρακτικών (πχ ρατσιστικού ή ολοκληρωτικού χαρακτήρα).  Κάθε κόμμα που δεν θα αποδέχεται αυτούς τους όρους δεν θα συμμετέχει στις εκλογές, ενώ αν τους παραβιάζει εκ των υστέρων θα είναι δυνατόν να παραπεμφθεί σε δίκη με το ερώτημα της θέσης του εκτός νόμου και της ταυτόχρονης έκπτωσης από το αξίωμα των βουλευτών του.

Αυτό δε με την επόμενη αναθεώρηση θα μπορούσε να προβλεφθεί και συνταγματικά, ώστε ένα νέο συνταγματικό οπλοστάσιο, μαζί με έναν νέον αντιρατσιστικό νόμο –που δυστυχώς ακόμα εκκρεμεί λόγω μικροκομματικών σκοπιμοτήτων– να θωρακίσουν την Δημοκρατία απέναντι στις ολοένα εντεινόμενες προσπάθειες για την κατάλυσή της. Διότι οι καιροί ου μενετοί…