Η παραβατικότητα στην αγορά εργασίας, κύριες μορφές της οποίας αποτελούν η αδήλωτη και ανασφάλιστη απασχόληση, συνιστούν μια διαχρονική παθογένεια της ελληνικής αγοράς εργασίας με τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος.
Οι συνθήκες ανομίας στην αγορά εργασίας οδηγούν πρώτα και κύρια στην καταστρατήγηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων και τον κλονισμό της κοινωνικής συνοχής. Αποστερούν το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα της χώρας από πολύτιμους πόρους που, μάλιστα, καλούνται εκ των υστέρων και μέσω γενικής φορολογίας να καλύψουν οι ίδιοι οι πολίτες. Δημιουργούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ νόμιμων και παραβατικών επιχειρήσεων, καταστέλλουν την υγιή επιχειρηματικότητα, υπονομεύουν την ίδια την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Με δυο λόγια συνιστούν «οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα».
