ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Οι πρόσφατες διαπιστώσεις του ΔΝΤ και της Τρόικας , για τα
προβλήματα του φορολογικού συστήματος δεν μπορεί να αποτελούν έκπληξη. Όλα αυτά
λέγονται επί δεκαετίες, όμως Κυβερνήσεις
και αντιπολιτεύσεις, συντηρούμε το άδικο
και αναποτελεσματικό φορολογικό σύστημα
που καταγγέλλουμε , αρκούμενοι σε αποσπασματικά περιπτωσιολογικά μέτρα, σε «Συντελεστο-ρυθμίσεις»
Με μερικές δεκάδες
φορολογικά νομοσχέδια, εκατοντάδες αλλαγές του κώδικα φορολογικών
στοιχείων την τελευταία δεκαετία και περίπου μισή χιλιάδα εγκυκλίους από το 2009 μέχρι σήμερα, διατηρούνται
ανέπαφες οι βασικές παθογένειες. Αυτό συνεχίζεται, ακόμα και τώρα που είναι
επιτακτική μια ριζική μεταρρύθμιση με ένα Εθνικό Φορολογικό Σύστημα (ΕΦΣ).
Ουσιαστικά αυτό σημαίνει: στη σημερινή κρίση και ύφεση να
απαντήσουμε στο τι θέλουμε από το φορολογικό σύστημα, πως συμμετέχουν και τι
περιμένουν οι εξουθενωμένοι έλληνες πολίτες, ποιο είναι το σύστημα υλοποίησης
και ποιοι μπορούν να το κάνουν πράξη.
Επιγραμματικά:
- Αλλαγή στόχου. Στην εποχή του ανταγωνισμού των κρατικών φορολογικών συστημάτων (ένα από τα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσει η ΕΕ) το ΕΦΣ πρέπει να υπηρετεί ένα εθνικό σχέδιο για τη χώρα. Δηλαδή να υποστηρίζει τις βασικές επιλογές για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, για την ενεργειακή και περιβαλλοντική πολιτική. Η αντιμετώπιση των ανισοτήτων πρέπει να συμπληρώνονται από την πολιτική δαπανών του προϋπολογισμού. Το φορολογικό σύστημα στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης πρέπει να δημιουργεί συγκριτικά πλεονεκτήματα και κίνητρα για την αύξηση του εθνικού και ατομικού πλούτου, ο οποίος με τη σειρά του θα δώσει τα αναγκαία έσοδα.

