WSJ:Η ΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ

Με τον τίτλο «Στην κρίση της Κύπρου ο Βορράς έχει την ευκαιρία του», η Wall Street Journal σε ένα οδοιπορικό του απεσταλμένου της στην κατεχόμενη Κύπρο αναλύει γιατί η κρίση στην Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να αποτελέσει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να ενισχυθούν οικονομικά οι Τουρκοκύπριοι και να βελτιώσουν κατά πολύ τη διαπραγματευτική θέση τους έναντι των Ελληνοκυπρίων.

ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Προσπαθώ να καταλάβω τι έχει συμβεί από το προηγούμενο Σάββατο μέχρι σήμερα και ειλικρινά αδυνατώ να το αντιληφθώ σε όλο του το εύρος. Η Κύπρος είπε «όχι» σε ένα κούρεμα των  καταθέσεων της τάξης του 10%, για να πει μετά από μία εβδομάδα «ναι» σε μία πραγματική σφαγή των καταθετών των δύο μεγάλων κυπριακών τραπεζών, της Λαϊκής και της Κύπρου.

Τα δικά μου μαθηματικά δεν με βοηθάνε να βρω μία σωστή ακολουθία σε αυτές τις πράξεις. Είναι σαφές ότι κάτι μου διαφεύγει. Ότι μου λείπει ένα κομμάτι του παζλ. Αδυνατώ να αντιληφθώ για ποιόν λόγο οδήγησαν στην σφαγή τους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου και της Λαϊκής. Τι ακριβώς εξυπηρετούσε αυτή η επιλογή. Διότι περί επιλογής επρόκειτο. Και μάλιστα η πολιτική ηγεσία της Κύπρου την στήριξε με λύσσα μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Την ανατομία της απόφασης για το κούρεμα στις κυπριακές καταθέσεις κάνει ο Γιάννης Βαρουφάκης επισημαίνοντας με νόημα ότι η Κύπρος απέφυγε τις λύσεις που χαντάκωσαν την Ελλάδα «ελέω του δίδυμου των κυρίων Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου».

Με άρθρο του σήμερα στο protagon, ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας επισημαίνει πως είναι σημαντικό το γεγονός ότι ο Κύπριος φορολογούμενος δεν σήκωσε όλο το φορτίο των 17 δισ. που απαιτούνταν για να μη γονατίσει το κράτος και το τραπεζικό σύστημα. Αναλυτικά το κείμενό του από το protagon έχει ως εξής:

Το Eurogroup, με την πρόσφατη απόφασή του για την Κύπρο, απεδείχθη άλλη μια φορά όχι μόνο ανίκανο να δημιουργήσει αναχώματα στο διάβα της ευρωζωνικής Κρίσης, αλλά και ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο να υπηρετεί τις αγριότερες των διαθέσεών της. Η ιδέα και μόνο ότι σκέφτηκαν να διαφυλάξουν τη σταθερότητα στην Ιταλία ή την Ισπανία, παραβιάζοντας σε μια άλλη ελλειμματική χώρα της Ευρωζώνης το συμβόλαιο κράτους-καταθετών (για δημόσια διασφάλιση των καταθέσεων έως τις 100 χιλιάδες ευρώ, ένα όριο που εισήχθη για να αποφευχθούν οι επιδρομές πανικόβλητων καταθετών στις τράπεζες) αποτελεί ύβρη απέναντι στον κοινό νου. Ακόμα κι αν την τελευταία στιγμή πάρουν πίσω την αρχική τους απόφαση, να κατασχέσουν μέρος ακόμα και των μικρών καταθέσεων, η ζημιά έχει γίνει. Καθώς η απόφαση αυτή θα «κυνηγά» την Ευρώπη και τους ηγέτες της για καιρό πολύ, αξίζει η ανατομία της.