ΠΙΕΖΟΥΝ ΓΙΑ ΝΕΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΝΟΜΟ

Κοινή κάθοδο  υπό όρους στις επόμενες εκλογές κρύβει η πρόταση για  αναλογικό μοίρασμα του μπόνους των 50 εδρών

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Μια σκληρή παρτίδα πόκερ με άξονα  την προγραμματική συμφωνία και την αλλαγή του εκλογικού νόμου παίζουν οι δύο κυβερνητικοί εταίροι με φόντο την πορεία προς τις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις του 2014. Στόχος του ΠΑΣΟΚ και του Ευάγγελου Βενιζέλου είναι η όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη διαπραγμάτευση   για τους όρους μιας ισότιμης κοινής καθόδου στις δημοτικές εκλογές. Με αυτή τη λογική οι συνομιλητές του προέδρου του ΠΑΣΟΚ θέτουν ζήτημα επιλογής προσώπων και ψηφοδελτίων στη βάση υποστήριξης της κυβερνητικής συνεργασίας και της άμβλυνσης των αντιπαραθέσεων  χωρίς όμως  να είναι καταλύτης τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτων.

Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν ήδη παραλάβει και μελετούν την προγραμματική συμφωνία που για ευνόητους λόγους θα δημοσιοποιήσουν μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Κομβικό σημείο της παρότι δεν εμπεριέχει σημαντικές  λεπτομέρειες είναι η πρόβλεψη  για αλλαγή του εκλογικού νόμου με τέτοιες ρυθμίσεις ώστε να ενισχύονται οι κυβερνήσεις συνεργασίας. Κυβερνητικά στελέχη  και οι συνεργάτες του πρωθυπουργού δεν είναι αρνητικοί  στην αλλαγή του εκλογικού νόμου και παρότι έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό η σχετική προεργασία καθυστερούν περιμένοντας τις εξελίξεις  από τη Γερμανία και τις επιδράσεις  των  επερχόμενων εξελίξεων στις δημοσκοπήσεις.

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΔΙΑΖΥΓΙΟ Ή ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Μπορεί η νέα συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ να επικεντρώνεται στην έγκριση των προσυνεδριακών κειμένων για το επερχόμενο συνέδριο του κόμματος στις 10-14 Ιουλίου  όμως το πιο ενδιαφέρον πολιτικό στοίχημα του Σαββατοκύριακου είναι σίγουρα η εξεύρεση ενός ιστορικού  modus Vivendi μεταξύ των προεδρικών και των εκπροσώπων του αριστερού  ρεύματος που θα αποτελέσει τη σωσίβια λέμβο για το συνέδριο. Εγχείρημα που σαφώς δεν είναι εύκολο καθώς τους τελευταίους μήνες  τα  δεδομένα έχουν αλλάξει σημαντικά. Σε πολιτικό επίπεδο η τρικομματική κυβέρνηση δείχνει να έχει ανακτήσει πλήρως  τον έλεγχο του πολιτικού σκηνικού και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να απολαμβάνει ενός είδους πολιτικής ηγεμονίας σε αντίθεση με την αντιπολίτευση που δείχνει σταδιακά να έχει εγκλωβιστεί  σε εκλογικές και πολιτικές σκοπιμότητες.

ΔΥΟ ΚΥΡΙΕΣ «ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ» ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Εν μέσω διασταυρούμενων πολιτικών πυρών βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μία οι κυβερνητικές αιχμές για τις θέσεις και την τακτική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και από την άλλη η εσωκομματική σκληρή κριτική για την πολιτική στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία  με τα ταξίδια στο εξωτερικό, την αλλαγή της ρητορικής αλλά και την απάλειψη οποιασδήποτε αναφοράς στην κατάργηση ή ακύρωση του Μνημονίου που αποτελούσε μία από τις κεντρικές προγραμματικές του δεσμεύσεις.

"EMΦΥΛΙΟΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ ΣΤΡΟΦΗ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Σε πολιτικό εμφύλιο εξελίσσεται η εσωκομματική κόντρα στον ΣΥΡΙΖΑ  καθώς η μετατροπή του ενιαίου σχηματισμού σε κόμμα εξουσίας  προκαλεί (πολιτική) αλλεργία στους εκπροσώπους της ισχυρότερης τάσης, του αριστερού ρεύματος.

Πρωταγωνιστές οι Παναγιώτης Λαφαζάνης και Γιάννης Δραγασάκης  στελέχη που υπό άλλες συνθήκες και εποχές θα φάνταζαν ως οι δυνητικοί αντίπαλοι για την αντιπροεδρία του κόμματος. Κυρίαρχο ζήτημα  η επαναλαμβανόμενη θέση των υποστηριχτών του ρεύματος για την επιστροφή ή μη στη δραχμή που κατά την πλειοψηφία «τρομάζει» τους κεντρώους εν δυνάμει ψηφοφόρους και απομακρύνει το κόμμα από την τροχιά εξουσίας.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΝΤΡΑ ΜΕ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Η άνοδος στην ηγεσία του ΣΥΝ του Αλέξη Τσίπρα και η δημοσκοπική άνοιξη του κόμματος  ήταν το καμπανάκι για να αρχίσουν οι πρώτες συζητήσεις για τη διαδοχή της Αλέκας Παπαρήγα. Παρότι ο Αλέξης Τσίπρας και η τακτική των καταλήψεων ήταν προιόν του Περισσού ο κλειστός κομματικός τοίχος τον έσπρωξε στο ΣΥΝ ενεργοποιώντας  το σχέδιο και τους πόθους του Αλέκου Αλαβάνου (και όχι μόνο) για μια άτυπη ρεβάνς της ήττας  του 1991.