ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ
ΑΡΓΥΡΟΥ
Όταν λίγους μήνες πριν ο Μάκης Βορίδης ανέλαβε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας
Δημοκρατίας γνώριζε καλά ότι ένα από τα
μεγαλύτερα εμπόδια που θα αντιμετώπιζε μελλοντικά στη βουλή θα ήταν το φαινόμενο της Χρυσής
Αυγής. Τότε σε κάποιες κυβερνητικές
συσκέψεις με αφορμή τις εξάρσεις βίας και τις συνεχείς προκλήσεις του κόμματος του Νίκου Μιχαλολιάκου είχε
εκφράσει ευθαρσώς την άποψη ότι το Ελληνικό σύνταγμα παρέχει με επάρκεια όλες τις
δυνατότητες στην κυβέρνηση να βελτιώσει την νομοθεσία και να θέσει σε πορεία
αυτοδιάλυσης τέτοια ακραία κομματικά μορφώματα.
Το ζήτημα της πολιτικής αντιμετώπισης της
Χρυσής Αυγής όμως άναψε κρυφές φωτιές στο
εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή
όπως ο συνταγματολόγος Προκόπης Παυλόπουλος
υποστήριζαν με θέρμη την άποψη ότι «δεν υφίσταται θεσμική δυνατότητα να
τεθεί ένα πολιτικό κόμμα –συμπεριλαμβανομένης της «Χρυσής Αυγής»- ευθέως εκτός
νόμου, όπως συμβαίνει σε άλλες έννομες τάξεις, π.χ. στη γερμανική». Μοναδική
διέξοδος σύμφωνα με το ίδιο είναι η επίκληση των άρθρων 187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα.
