Αναζητούν ηγέτη για την «Ελιά»

Φουντώνουν οι διεργασίες  Σημίτη – Παπαδήμου για την κεντροαριστερά. Σοσιαλιστικό κόμμα ιδρύει ο  Στέφανος Τζουμάκας

Του Γιάννη Αργυρού

 Εντονες ζυμώσεις και σημαντική παρασκηνιακή κινητικότητα εντός και εκτός κομμάτων εμφανίζεται  τις τελευταίες εβδομάδες στο χώρο της Κεντροαριστεράς με το βλέμμα στις  πολιτικές και οικονομικές  εξελίξεις που θα ακολουθήσουν μετά τις Γερμανικές εκλογές.

Δύο πρώην πρωθυπουργοί  ο Κώστας Σημίτης και ο Λουκάς Παπαδήμος φαίνεται να κινούν τα νήματα σε πρώτη φάση καθώς πρόσφατα είχαν οι δυο τους πολύωρες συναντήσεις   όπως ανέφερε κοινός συνομιλητής τους.  Ο  λόγος  και ο τόπος των επαφών  παραμένει  άγνωστος, γνωστό  όμως είναι  ότι αμφότεροι  ενδιαφέρονται  για την «επόμενη  μέρα της Ελλάδας». Ο κ. Σημίτης σε παλιότερο άρθρο του είχε θέσει ως ορόσημο εξελίξεων  στην οικονομία το 2014 όπου σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό θα ληφθούν κρίσιμες  αποφάσεις που θα επηρεάσουν τη χώρα για δεκαετίες.  Ο κ. Παπαδήμος επανήλθε στην πολιτική μετά από ένα σημαντικό διάλλειμα  όπου είχε αφοσιωθεί στα πανεπιστημιακά του καθήκοντα στο  πανεπιστήμιο του Harvard στην Αμερική. Πρόσφατα μάλιστα είχε συναντηθεί και με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε και τον επικεφαλής του Γιούρογκρουπ  Γερούν Ντάισελμπλουμ τον οποίο ρώτησε για την πορεία του Ελληνικού προγράμματος ενώ παρατήρησε με αιχμηρό τρόπο την έλλειψη αναπτυξιακού σχεδιασμού.

ΤΑΙΠΕΔ: To χάος των διαδικασιών

Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Στις  21 Φεβρουαρίου 2013 το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου  (ΤΑΙΠΕΔ)  προκήρυξε διαγωνισμό με σκοπό την υποβολή εκδήλωσης  ενδιαφέροντος για την απόκτηση του 51% της Εταιρίας Ύδρευσης και Αποχέτευσης της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ).

Η πρόσκληση, ζητούσε μαζί με την κατάθεση της προσφοράς, ένα σύνολο δικαιολογητικών που θα εξυπηρετούσαν τη διαδικασία προεπιλογής των εταιριών  κατά την πρώτη φάση του διαγωνισμού.

Από την αλληλογραφία μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και υποψηφίων μετά την κατάθεση των προσφορών, προέκυψε ότι έλειπαν από τους φακέλους των ενδιαφερομένων διάφορα δικαιολογητικά.

Κύριε Σαμαρά, κάντε καθαρή εξήγηση σε δανειστές και πολίτες – Αλλιώς έρχεται χάος

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΠΥΡΑΚΗ
Προσπαθώ να μπω στο μυαλό της τρόικας, αλλά φαίνεται πως δεν με βοηθά η λογική μου. Απέναντι στους πολίτες μιας χώρας που έχουν χάσει τουλάχιστον το 25% των εισοδημάτων τους (διότι 1,5 εκατομμύριο από αυτούς είναι άνεργοι που δεν έχουν, πλέον, τίποτα να χάσουν), το Euroworking group, δηλαδή η ομάδα των τεχνοκρατών που επεξεργάζεται τα σχέδια των υπουργών Οικονομικών των 17, αντιτάσσει την τυπική έλλειψη μιας νομοθετικής ρύθμισης που θα προσέθετε στη διαθεσιμότητα 245 υπαλλήλους του ελληνικού δημοσίου.
Από τη μία είναι οι θυσίες ενός ολόκληρου λαού και από την άλλη η εμμονή στην τυπικότητα, που κρύβει βουνά δυσπιστίας για την Ελλάδα και τη συνέπειά της. Από τη μία είναι τα σκληρά δείγματα γραφής που δίνουν οι Έλληνες και από την άλλη είναι η επιδεικτική ανελαστικότητα που εκφράζουν οι εκπρόσωποι των δανειστών για να δείξουν πως αυτοί κρατάνε κάθε στιγμή τις τύχες του τόπου στα χέρια τους.

ΜΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΑΓΑΠΗΣ

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗ
Σήμερα όπου οι ειδήσεις των οκτώ λειτουργούν ως πλασιέ αγχολυτικών και αντικαταθλιπτικών χαπιών, όπου το επίπεδο του διαλόγου στο ελληνικό Κοινοβούλιο εμπίπτει στην αρμοδιότητα του ΕΣΡ, σήμερα που «ψηνόμαστε» στην έρημο της διαδικτυακής κοινοτοπίας και του υβρεολογικού Μεσαίωνα του facebook, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά σ’ ανθρώπους της διπλανής πόρτας για να καταλάβουμε ότι παντού υπάρχουν νησίδες ανθρωπιάς.

Στον καπιταλιστικό κόσμο το κριτήριο επιβράβευσης κάθε πράξης, δυστυχώς, δεν είναι ο ορθός λόγος, όπως πιστεύεται. Οι ξεχωριστές ανθρώπινες πράξεις, σύμφωνα με την κλασική κοινωνιολογία και τον κλασικό φιλελευθερισμό, αποτελούν τα κύτταρα των κοινωνιών. Αυτές όμως, στο καπιταλιστικό πλαίσιο, αξιολογούνται όχι με βάση τις ορθολογικές επιλογές, αλλά με γνώμονα τα κριτήρια του «υπολογισμού». Αυτός είναι η συστατική αρχή των κοινωνιών, όπου το αφηρημένο ιδιωτικό υπερτερεί του κοινωνικοποιημένου ατόμου.

Η άνοδος και η πτώση του "commandante" Φωτόπουλου

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Ανακοινώνοντας την πρόθεση του για αποχώρηση από την ηγεσία της ΓΕΝΟΠ, ο κ. Φωτόπουλος προχθές ουσιαστικά προανήγγειλε και τη διάλυση υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων, του σκληροπυρηνικού συνδικάτου, του οποίου ο ίδιος ηγήθηκε επί σχεδόν επτά χρόνια.

Η διακοπή των επιχορηγήσεων της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ μετά τα σκάνδαλα που ξέσπασαν, φαίνεται ότι έπαιξε καταλυτικό ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση.

Ο ίδιος ο κ. Φωτόπουλος στις μέρες της προεδρίας του επεδίωξε για τον εαυτό του να αποκτήσει πρωταγωνιστικό και αποφασιστικό ρόλο όχι μόνο γύρω από θέματα που αφορούν στους εργαζόμενους στην εταιρεία αλλά σε γενικότερα θέματα πολιτικής γύρω από τον τομέα της ενέργειας, τις αποφάσεις στρατηγικών συνεργασιών της ΔΕΗ (RWE), την απελευθέρωση της αγοράς, τους ιδιώτες ανταγωνιστές του κρατικού μονοπωλίου.

Τα τελευταία χρόνια συμβιβάστηκε με μέτριες αντιδράσεις -και υπό το βάρος των καταγγελιών για σκάνδαλα που αποδυνάμωσαν την επιρροή του συνδικάτου- απέναντι σε κομβικές αλλαγές όπως  το σπάσιμο της ΔΕΗ, οι μειώσεις στους μισθούς αλλά και η έναρξη της διαδικασίας πώλησης της εταιρείας και μονάδων της.

Αντίθετα όταν η ΔΕΗ είχε την πρωτοβουλία και την άνεση χρόνου να οργανώσει από μόνη της μια πιο συγκροτημένη και ολοκληρωμένη πρόταση για το ουσιαστικό άνοιγμα της αγοράς, ο ίδιος και η ΓΕΝΟΠ είχαν χρησιμοποιήσει θεμιτά και αθέμιτα μέσα για να το αποτρέψουν.

Ο κ. Φωτόπουλος, ανέλαβε την προεδρία της ομοσπονδίας τον Ιανουάριο του 2007 και στη θητεία του τήρησε σκληρή στάση και εφάρμοσε σε πολλές περιπτώσεις συνδικαλιστικό ακτιβισμό στα όρια ή και πέρα από τα όρια της νομιμότητας. Μνημειώδεις ήταν άλλωστε οι συγκρούσεις του με τον πρώην επικεφαλής της ΔΕΗ Π. Αθανασόπουλο.

Τεχνίτης στο Ρουφ και «συνδικαλιστικό τέκνο» του Δ. Πιπεργιά, ο απερχόμενος  πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Ν. Φωτόπουλος, ξεκίνησε την πολιτική του δραστηριότητα από την άκρα αριστερά, για να ενταχθεί στη συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ και τη ΓΕΝΟΠ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι επί προεδρίας Πιπεργιά και στη συνέχεια Μπάκουλη (επίσης ΠΑΣΚΕ) ήταν οι τελευταίες διακοπές ρεύματος εξαιτίας απεργιών στη ΔΕΗ, προτού αναλάβει την ηγεσία της ΓΕΝΟΠ ο κ. Φωτόπουλος.

Προτού εκλεγεί πρόεδρος, δεν είχε μεγάλη συνδικαλιστική εμπειρία. Η εκλογή του μάλιστα είχε θεωρηθεί ως αποτέλεσμα ισορροπιών και συμβιβασμών στο εσωτερικό του συνδικάτου. Θυμίζουμε ότι όταν εξελέγη πρόεδρος στο Δ.Σ. της ΓΕΝΟΠ η ΠΑΣΚΕ ως ενιαία παράταξη είχε τις περισσότερες έδρες χωρίς όμως να έχει και την απόλυτη πλειοψηφία.

Από τις αγαπημένες φράσεις του ήταν το «Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας» μετρώντας στη θητεία του εκτός της κόντρας με τον Αθανασόπουλο, συγκρούσεις και με άλλους θεσμικούς φορείς της αγοράς ενέργειας. εκπροσώπους εργοδοτικών φορέων ή επιχειρηματικών συνδέσμων και επιμελητηρίων, όπως ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κ. Μίχαλος ιδιαίτερα όταν ο τελευταίος... τόλμησε να ζητήσει αποζημίωση για τα χρήματα που έχασαν οι επιχειρήσεις μέλη του ΕΒΕΑ από τις διακοπές ρεύματος στην απεργία του 2008.

Αν και κατά τη διάρκεια της θητείας του υποστήριξε και εφάρμοσε με συνέπεια την «ακτιβιστική» δράση, με ακραίες και επιθετικές συμπεριφορές ουδέποτε υπέστη συνέπειες ή κυρώσεις: απεργίες και κατέβασμα του διακόπτη σε μονάδες παραγωγής, καταλήψεις ταινιόδρομων που μεταφέρουν λιγνίτη, καταλήψεις των κεντρικών γραφείων της ΔΕΗ, παρεμπόδιση συνεδριάσεων του Δ.Σ., εισβολές στα γραφεία διοίκησης και προπηλακισμοί κατά του προέδρου της ΔΕΗ, είναι μερικές μόνο από τις δράσεις του κ. Φωτόπουλου στα χρόνια που είναι επικεφαλής της ΓΕΝΟΠ.

Τελευταία παράνομη δράση του ήταν η εισβολή στο μηχανογραφικό κέντρο της ΔΕΗ όπου και υπέκλεψε προσωπικά δεδομένα και στοιχεία πελατών της εταιρείας, τα οποία στη συνέχεια έκανε φέιγ βολάν, ενώ σε πολλές περιπτώσεις υπήρξαν διαμαρτυρίες για παραποίηση ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Πάντως η ανεξέλεγκτη και εκτός ορίων συμπεριφορά σε συνδυασμό με τα συνδικαλιστικά προνόμια που απολάμβαναν τα λεγόμενα «ρετιρέ» δημιούργησαν εικόνα απαξίωσης της ΓΕΝΟΠ στην κοινωνία, με αποτέλεσμα σήμερα η κοινωνική της επιρροή να είναι μηδαμινή και οι απεργίες της να μη συγκινούν ούτε καν τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ.

Απεργίες

«Δεν απαντάς με τουφεκιές στον αέρα όταν σε κλέβουν» δήλωνε ο κ. Φωτόπουλος στην τελευταία απόπειρα της ΓΕΝΟΠ για μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση το 2011. Επί ημερών Φωτόπουλου εφαρμόστηκε εκ νέου η τακτική των παλαιών σκληρών συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ, που συνήθιζαν να κατεβάζουν διακόπτες παραλύοντας την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα της χώρας. Έτσι επί ημερών του είχαμε εκτεταμένες κινητοποιήσεις με διακοπές ρεύματος με ανυπολόγιστο κόστος για την οικονομία της χώρας, αλλά και σοβαρότατη επιβάρυνση για την ίδια τη ΔΕΗ. Χαρακτηριστικά στην απεργία του 2011 η επιχείρηση βρέθηκε να πληρώνει έως και 140 χιλιάδες ευρώ την ημέρα σε εισαγωγές, με  το συνολικό κόστος να ξεπερνά τα τρία εκατομμύρια ευρώ.

Συμφέροντα - Σκάνδαλα

Επί ηγεσίας Φωτόπουλου, εξάλλου, η ΓΕΝΟΠ βρέθηκε στο επίκεντρο εξονυχιστικού ελέγχου, από το ΣΔΟΕ, τον επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης και άλλες κρατικές και ανεξάρτητες αρχές για μια σειρά από δραστηριότητες και κυρίως για τα πεπραγμένα του ΟΚΔΕ, τις  παράνομες επιχορηγήσεις, τις ύποπτες αναθέσεις μελετών σε συγγενείς - μελών του συνδικάτου, κλπ.  Ο ίδιος ο κ. Φωτόπουλος πάντως δε δίσταζε να αντιτίθεται λυσσαλέα σε κάθε προσπάθεια ανοίγματος της αγοράς και αμφισβήτησης του μονοπωλίου της ΔΕΗ. Έτσι για τον ιδιωτικό τομέα επιφύλασσε σε κάθε δημόσια τοποθέτησή του χαρακτηρισμούς όπως «λαμόγια», «τρωκτικά», «επιτήδειοι», «αρπακτικά» κλπ, υπερασπιζόμενος πάντα το υφιστάμενο καθεστώς στη ΔΕΗ και την αγορά.

Τελευταία εθεάθη στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο φλερτάρει πολιτικά. Σημειώνεται ότι πριν από ένα μήνα ο πρόεδρος της ΔΕΗ Α. Ζερβός ζήτησε από τον κ. Φωτόπουλο να επιλέξει μεταξύ της θέσης του στην προεδρία της ΓΕΝΟΠ και της θέσης στο Δ.Σ. της ΔΕ
Η όπου και εξελέγη. Ο κ. Φωτόπουλος, που έχει δηλώσει ότι δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική, αποφάσισε να παραμείνει στο ΔΣ, σηματοδοτώντας ένα τέλος εποχής για τη ΓΕΝΟΠ.

Πηγή:www.capital.gr

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΤΣΟΥ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

O 95χρονος αντιστασιακός Γιάννης Οικονόμου (Γιαννούτσος) είναι ένας από τους τελευταίους επιζώντες μαυροσκούφηδες του Άρη Βελουχιώτη. Ηταν στη σωματοφυλακή του, που αποτελούσε επίλεκτο σώμα του ΕΛΑΣ με διευρυμένα καθήκοντα ομάδας εσωτερικών υποθέσεων για όσους αντάρτες   έπεφταν σε παραπτώματα. Ο σταθερός αριθμός των μαυροσκούφηδων ήταν γύρω στους 25. Συνολικά με τις αλλαγές, λόγω θανάτων και ασθενειών, η ομάδα δεν ξεπέρασε τα  35 άτομα.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1944 ΣΤΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ;

Η Μάχη του Μελιγαλά πραγματοποιήθηκε μεταξύ 13 και 15 Σεπτεμβρίου του 1944. Οι συγκρούσεις στην περιοχή του Μελιγαλά Μεσσηνίας, ήταν από τις τελευταίες μεταξύ των δυνάμεων της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και των Ταγμάτων Ασφαλείας, κατά τις πρώτες ημέρες της αποχώρησης των δυνάμεων του Άξονα από την περιοχή. Με την επικράτηση των δυνάμεων του ΕΑΜ, ακολούθησε η σφαγή του Μελιγαλά, με θύματα πλήθος δοσιλόγων και αμάχων.
Στις 26 Αυγούστου του 1944 λαμβάνεται η απόφαση να αποχωρήσουν από την Ελλάδα τα στρατεύματα της Βέρμαχτ. Ο Άρης Βελουχιώτης, βρίσκεται στην Πελοπόννησο για να αντιμετωπίσει τα Τάγματα Ασφαλείας σε μια περιοχή που αυτά τρομοκρατούν τον πληθυσμό. Ο ΕΛΑΣ είχε ήδη χαρακτηριστεί συμμαχικό στράτευμα και λειτουργούσε πλέον και επίσημα υπό την κάλυψη της εξόριστης κυβέρνησης. Τα Τάγματα Ασφαλείας είχαν ήδη χαρακτηριστεί προδοτικά και εχθρικά στρατεύματα.

Σε πολλές πόλεις της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου τα Τάγματα παραδόθηκαν χωρίς μάχη και χωρίς να εκτελεστούν ως αιχμάλωτοι στον ΕΛΑΣ. Στην Καλαμάτα τα Τάγματα Ασφαλείας, βαριά εξοπλισμένα από τους γερμανούς ναζιστές για να εξασφαλίσουν τη φυγή τους από τα χτυπήματα που προσπαθούσε να τους καταφέρει ο ΕΛΑΣ, αποφάσισαν να μην παραδοθούν, αλλά σύντομα μεταφέρθηκαν στον Μελιγαλά για να δώσουν μάχη.